-Κουακ, κουακ, λέει η πάπια (είναι πλαστική)
- Πού πας καραβάκι με τέτοιο καιρό?
Βαριέμαι στην γερμανική ύπαιθρο (ειλικρινά, είναι το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς εδώ). Κάπου εδώ κοντά έχει έκλειψη, στο ραδιόφωνο μας πληροφόρησαν πώς να προστατεύσουμε τα κατοικίδιά μας από το σοκ (εάν είναι μικρά να ρίξουμε μια κουβέρτα πάνω στο κλουβί τους, εάν είναι πιο μεγάλα, να κατεβάσουμε τα ρολά για να νομίσουν ότι βράδυασε και να μην τρομάξουν).
Βρέχει με γερμανική αποτελεσματικότητα - κάτι σαν βροχή AEG ή Siemens. Όταν ξεμένω στην εξοχή πάνω από μια μέρα με πιάνει υστερία, νομίζω ότι βρίσκομαι παγιδευμένος στο Μεθοριακό σταθμό (Αλέξη! Γαρουφαλιά! έλα να σου τραβήξω την πλεξούδα!) ή σε παράσταση του Τσέχωφ από θίασο ξυνών νοικοκυρών σε εμμηνόπαυση. ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
[αισθάνομαι καλύτερα τώρα]
Λόντρααααααα, αγαπημένη μου, δεν θα ξαναπώ ποτέ κακή κουβέντα για σένα.
Σας φιλώ (ελάτε να με σώσετε, πληζ)
3 comments:
μάλιστα. και έτσι απαντάται το ερώτημά μου...
έλα μας, μπήκε η άνοιξις (Α-φάκινγκ-ΜΗΝ)
καλέ εδώ έχουμε φουλ άνοιξη,
φουλ φουλ απίστευτο όμως
και τώρα μπήκε ο χειμώνααααααας, ρίξε και άλλο ξύλο στη φωτιά!
Post a Comment